VOLENDAM/WATERLAND - Een poëziereis in Waterland Zes jaar geleden verhuisde ik vanuit Turkije naar Nederland. Toen ik Nederlands begon te leren, had ik nooit gedacht dat ik ooit gedichten in deze taal zou schrijven en gekozen zou worden tot Dichter des Waterlands.
Mijn poëziereis begon met een schrijfoefening tijdens de Nederlandse les. Mijn docent Jeanet moedigde mij aan om verder te schrijven. Later kreeg ik dankzij kunstenares Ashti de kans om voor het eerst op een podium te staan. Sinds 2024 verschijnen mijn gedichten iedere twee weken via Rodi Media.
In februari 2025 werd ik bij een wedstrijd, georganiseerd door de gemeente Edam-Volendam en Bibliotheek Waterland, gekozen tot Dichter des Waterlands. Sindsdien heb ik drie poëzieavonden georganiseerd en op verschillende plekken in Waterland gedichten voorgedragen tijdens culturele en kunstzinnige evenementen.
Een van de bijzonderste momenten was de plaatsing van een van mijn gedichten op de muur van een tunnel in Broek in Waterland. Dat mijn woorden, geschreven in een taal die ik ooit nog moest leren, nu deel uitmaken van deze omgeving, betekent veel voor mij.
Een dichtbundel uit een koffer
Op 27 oktober 2026 organiseerde ik in de Bibliotheek Volendam mijn derde en laatste poëzieavond in het kader van mijn periode als Dichter des Waterlands.
Ik begon de avond met een gesloten koffer, als symbool voor mijn komst naar Nederland. Later haalde ik uit diezelfde koffer mijn dichtbundel De nieuwe fee van het Waterland tevoorschijn. Mijn reis heeft nu ook een eigen dichtbundel.
Bij de totstandkoming kreeg ik waardevolle hulp van kunstenares Ashti en haar man Jan. Mijn vriend Ron hielp mij bij het nakijken en redigeren van mijn gedichten.
Voor mij is deze dichtbundel meer dan een verzameling gedichten: het is een tastbare herinnering aan mijn zoektocht naar een eigen stem in een nieuw land en een nieuwe taal.
Rug aan Rug: twee meisjes, elf kunstenaars en elf gedichten
Tijdens dezelfde avond presenteerden wij ook ons kunstproject Rug aan Rug (Sırt Sırta).
Het idee ontstond tijdens mijn eerste poëzieavond in juni 2025. Mijn dochter Ayasofya Fıstıkçı, gekleed in traditionele Turkse kleding, en haar vriendin Molly Louise, in traditionele Volendamse kleding, voerden samen een dans uit.
Ik had een choreografie gemaakt waarin dansen uit beide culturen samenkwamen. Ik wilde laten zien dat de meisjes elkaars muziek en cultuur konden ontdekken zonder hun eigen identiteit op te geven. Aan het einde van de dans gingen Ayasofya en Molly Louise rug aan rug zitten. Dat moment werd het begin van een nieuw kunstproject.
Elf kunstenaars van Kunst Opstap observeerden de meisjes twee uur lang en maakten ieder vanuit hun eigen perspectief een schilderij. Een van de kunstenaars was mijn dochter Ayasofya. Bij elk van de elf schilderijen schreef ik een afzonderlijk gedicht.
Ayasofya deelt ook mijn liefde voor poëzie. Tijdens mijn derde poëzieavond in het kader van Dichter des Waterlands stonden we samen op het podium en droegen we mijn gedicht Wat wij dragen als duet voor.
Voor mij gaat dit project niet alleen over de ontmoeting tussen twee culturen, maar ook over de bijzondere band tussen een moeder en haar dochter. Rug aan Rug laat zien dat verschillen ons niet uit elkaar hoeven te houden: we hoeven niet hetzelfde te zijn om naast elkaar te kunnen staan.
De expositie in november
De kunstexpositie Rug aan Rug is gedurende de hele maand november 2026 te bezoeken in de Bibliotheek Volendam. Bezoekers kunnen de elf schilderijen van de kunstenaars van Kunst Opstap bekijken, samen met de elf gedichten die ik bij de werken schreef. Aan het einde kunnen bezoekers hun gedachten en gevoelens over de kunstwerken op een briefje achterlaten.
Poëzie op nieuwjaarskaarten
Ik heb ook een serie nieuwjaarskaarten gemaakt met zes verschillende ontwerpen. De kaarten zijn te koop voor wie een persoonlijke nieuwjaarswens met poëzie wil sturen. De opbrengst draagt bij aan de totstandkoming van mijn volgende dichtbundel.
Mijn verhaal in Waterland gaat verder
Tijdens mijn zes jaar in Nederland heb ik geleerd dat verschillende talen, tradities en achtergronden ons niet hoeven te verhinderen om elkaar te begrijpen. De mensen die ik in Waterland heb ontmoet, hebben een belangrijke rol gespeeld in mijn ontwikkeling.
Mijn drie poëzieavonden in het kader van Dichter des Waterlands zijn inmiddels afgerond. Maar ik wil blijven schrijven, kunst maken en, wanneer de mogelijkheden zich voordoen, nieuwe ontmoetingen en culturele activiteiten organiseren. Onder de naam Serap of Waterland blijf ik mijn gedichten, kunstprojecten en nieuwe plannen delen.
Praktische informatie en contact
Expositie: Rug aan Rug — Sırt Sırta
Locatie: Bibliotheek Volendam, Volendam
Periode: november 2026
Te zien: elf schilderijen van kunstenaars van Kunst Opstap en elf bijbehorende gedichten
Dichtbundel: De nieuwe fee van het Waterland
Nieuwjaarskaarten: zes verschillende ontwerpen
Website: https://serapofwaterland.nl
E-mail: serapofwaterland@gmail.com
Instagram: @serapofwaterland
Serap Fıstıkcı | Dichter des Waterlands 2025 | Serap of Waterland

11.2 ℃





































































